Azıklı köylüleri, kışın yakacakları çeperleri yaz aylarında çıktıkları dağlarda keserek istifliyor.
Köylüler istifledikleri bu çeperleri karın yağması ile birlikte kızaklara yükleyip 4- 5 kilometre uzaklıktan getiriyor.
Çeperleri kalın iplerle kızaklara sıkıca bağlayan köylüler, konvoy eşliğinde köye dönüyor. Tepelerden aşağı inişte kızağın önünde durup, ayakları ile usta bir kayakcı gibi manevra yaparak kızağın yoldan çıkmasını önleyen köylüler, uçurum kenarlarından da büyük bir ustalıkla geçiyor. Yıllardır kışlık yakacak ihtiyaçlarını bu şekilde giderdiklerini belirten köylüler, Odunları kestiğimiz dağın başına kızak dışında hiçbir ulaşım aracı gidemez.
Kar yağınca her köylü büyük kızaklarla tepenin yolunu tutar. Kızağı tepeleme doldurup önüne otururuz. En zoru tepeden iniştir.
Çünkü hız alan kızağı yönlendirmek zorundasın. Yoksa kızaklar uçurumdan yuvarlanır ya da önündekine çarparak ölümlere neden olur dedi. Odun kesiminde doğaya zarar vermediklerini belirten köylüler, Çünkü bu ormanlar hepimizin. Çocuklarımızın geleceği. Odun ihtiyacımızı karşılarken buna çok dikkat ediyoruz dedi.
Muş Ovası Gazetesi