4 aydır patates yiyorlar

Yaşlı çift 9 yaşındaki torunları ile birlikte yaşadıkları evde yoksulluk ile mücadele ediyorlar. Aile paralarının olmaması nedeniyle 4 aydan buyana patates yiyerek hayatlarını sürdürüyor. Öte yandan torununun istediği çikolatayı alamayan dede ise gözyaşlarını tutamıyor.
 
65 yaşındaki Melihşah ve 63 yaşındaki Zekiye Karagöz  ailesi yıllardan buyana Muş’un Hasköy İlçesi Azıklı köyünde işçilik yaparak geçimlerini sağlıyordu. Yaşlanınca iş yapamayan ailenin dünyaya getirdikleri iki kızından birisinin çocuğu olan yani torunları Nazar Karasu’yu aldılar. Yaz boyu evleri olmaması nedeniyle çadırda yaşayan aileye Kaymakamlık sahip çıktı. Köyde 100 TL’ye kiralanan iki gözlü bina kiralandı. Eşyası olmayan aileye köy camiinden soba ve halı verildi. Köylülerin desteği ile ailenin birde döşeği oldu. İş yapamaz durumda olan Dede Melihşah Karagöz ve Nine Zekiya Karagöz yanlarına aldıkları torunun ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanmaya başladılar. Kaymakamlığın yerleştirdiği iki gözlü odanın birine üç beş eşyasını yerleştiren ve camiden gelen sobayla ısınmaya çalışan ailenin evinde yiyecek yemekleri bile yok. Dört aydan buyana hayırseverlerin desteği ile eve getirilen patatesler ailenin tek yiyeceği. Dört aydan buyana sobanın ateşinde patates haşlayarak yaşamını sürdüren ailenin dram burkan hikayesi herkesi çileden çıkartıyor. Köylüler kendi aralarında destek olmaya çalışmasına rağmen yaşamın acımasızlığı ailenin boynuna büyük bir yük olmuş durumda. Yine köylünün verdiği tandır ekmeği ve patates ile akşam yemeğini yiyen ailenin duvarından ise Türk Bayrağı inmiyor. Evlerinin en güzel yerine Türk Bayrağını ve Kuran’ı kerimi asan ailenin en büyük tesellisi ise en azından yiyecek bir patateslerinin olması.
 
TORUNUMA ÇİKOLATA ALAMADIM
Hiçbir şeyinin olmadığını belirten Melikşah Karagöz : “yazın çadırda kaldım. Kızılay’ın verdiği çadır ile yazı geçirdim. Kış içinde kaymakamlık bu evi bize kiraladı. Kaymakamlık iki üç ayda bir de 100 TL yardım yapıyor. Fakat bu para bizim geçimimize yetmiyor. Dört aydan buyana patates dışında bir şey yiyemedik” dedi. Dede bu kelimeleri ise göz yaşları içinde anlattı. Dört aydan buyana dede ve ninesi ile patates yiyen torun Nazar Karasu ise : “ben doğduğum gündün buyana dedemlerin evinde kaldım. Onlar ne yedi ise bende yedim. Anne ve babamın yanına fazla gitmiyorum. Fakat dedem bana çikolata alamadığı içen çok üzülüyor. Babamında dedemlere yardım edecek kadar durumu iyi değil. Anne ve babamda zorluk çekiyorlar. Ben hep çikolata yemek istiyorum. Dışarıda çikolata yiyen çocukları görünce çok canım çekiyor. Fakat yapacak bir şey yok paramız yok alamıyoruz” dedi. Muş Ovası Gazetesi