Muş, Şanlıurfa, Siverek, Van, Erzurum, Diyarbakır ın köylüleri için hamut üreten hamutçular “Eskiden günde 5-10 tane hamut yapardık. Şimdilerde ayda 3-4 hamut ancak üretiyoruz” diyerek hamutculuğun can çekiştiğini söylediler.
Türkiye de makineli tarımın yaygınlaşmasıyla büyük oranda değerini yitiren hamut sanatı, can çekişiyor. Atların omuz küreklerine oturtulan ve nefes almalarını kolaylaştıran hamut üretimi Gaziantep te birkaç esnaf tarafından güç şartlar altında gerçekleştiriliyor. Şahinbey Mahallesi nde zor şartlarda hamut yapan ustalar, ilginin her geçen gün azaldığını ve mesleğin son dönemlerini yaşadığını belirtiyor. Mesleğini yaşatmak için çabalayan ustalardan biri de Mustafa Karayel. 1970 li yıllarda 4-5 hamut satarak işyerinin kirasını ödeyen hamut ustası Karayel, aldıkları siparişleri yetiştirmek için canla başla çalıştığı zamanları arar olmuş. 1974 yılından beri çeşitli renk ve desende kumaş ve deri parçalarıyla süsleyerek atlar için hamutlar hazırlayan Karayel, eskiden günde birkaç hamutu yaparken şimdi ayda 3-4 hamut yapmadığını üzülerek anlatıyor. Karayel, “İşlerimizin iyi olduğu dönemde sabah namazından sonra hamut yapmaya başlar; akşamları saat 9 da 10 da kepenkleri indirirdik. Şimdilerde sabah 9.00 gibi açıyoruz dükkanı ve akşam 5.00 dedi mi kapatıyoruz. Memurlar gibi.” sözleriyle işlerin tadının kalmadığını dile getiriyor. Hamuta talebin iyi olduğu günlerde hamut ustalarının güzel para kazandığını, bağ, bahçe ve evler satın aldığını vurgulayan Karayel, “1974 ten beri hamut yaparak geçimimi sağlıyorum. İşlerimiz iyi değil. Biz kırsal kesime çalışıyorduk. Yaptığımız hamutları tarlasını atla süren, ya da ulaşımını at ile sağlayan köylülere satardık. Şanlıurfa, Siverek, Muş, Van, Erzurum, Diyarbakır ın köylüleri için hamut üretirdik. Eskiden günde 5-10 tane hamut yapardık. Şimdilerde ayda 3-4 hamut ancak üretiyoruz. Ne yapacağız bilmiyorum” şeklinde konuşuyor. Mesleğin yok olmakla karşı karşıya kaldığını anlatan Karayel, hükümetin kendileri gibi el sanatıyla uğraşan esnafa çeşitli kolaylıklar sağlamasını istiyor. Çırak olduğu dönemde ustasının bu işten çok paralar kazandığını dile getiren Karayel, mesleğinde gelecek görmediği için oğluna hamut yapımını öğretmediğini sözlerine ekledi.
Muş Ovası Gazetesi