Kamu Emekçileri Sendikası Konfederasyonuna (KESK) bağlı Eğitim ve Bilim Emekçileri Sendikası (EĞİTİM-SEN) Muş Şube Başkanı Mustafa Demiraydin, çocuk işçiliğini protesto etmek amacıyla yazılı basın açıklaması yaptı.
EĞİTİM-SEN Muş Şube Başkanı Mustafa Demiraydinin yazılı olarak yaptığı basın açıklamasında, Bizler çocukların emeklerine, bedenlerine ve yaşamlarına göz dikenleri iyi tanıyoruz. Türkiye Cumhuriyeti BM Çocuk Hakları sözleşmesini bile çekince koyarak kabul etmiştir. Çocuk haklarından korkan devlet zihniyeti; onları istediği zaman katletme, istismar etme ve emeklerini dilediğince sömürme rahatlığının elinden alınmasını istememektedir. Çünkü devlet çarklarını Ceylanı katleden karakol ve kalekolların inşaatlarını arttırarak, istismara karşı gözüküp yeni çocuk cezaevleri açarak, eğitim sistemini çocuk işçiliğine uygun dizayn ederek döndürmektedir. Somada devlet ve patron işbirliğinde katledilen yüzlerce işçinin arasında 15 yaşındaki Cemal Yıldız ile sistem kendisini sürdürmektedir. Ancak bilinmelidir ki; çocukları öğüten bu sisteme karşı mücadele her alanda yükselerek sürmektedir. Eğitim Sen olarak; herkesi 12 Haziran Dünya Çocuk İşçiliği İle Mücadele Gününde çocukların hayallerini çalanlardan hesap sormaya, çocukların sadece çocuk olarak var olabilecekleri bir dünya mücadelesine destek olmaya çağırıyoruz dedi.
2002 yılında ILO (Uluslararası Emek Örgütü) 12 Haziranı çocuk işçiliğine karşı farkındalığı arttırmak için Çocuk İşçiliğine Karşı Mücadele Günü ilan ettiğini belirten Demiraydin, Ancak; hem çocuk işçiliği hem de çocukların işçileşmesine karşı mücadelenin geçmişi çok daha uzundur. Kapitalizm ve sanayileşme çocukların uzun saatler boyunca, ağır işlerde, düşük ücretli çalıştırılması ile kurulmuştur. Bu yüzden, yoksulların sisteme karşı mücadelesindeki ilk taleplerinden biri zorunlu temel eğitimdir. İngilterede 1833te diğer Avrupa ülkelerinde ise 1800lerin sonunda zorunlu ve ücretsiz temel eğitim hakkı emekçilerin kazanımıdır. Bugün neredeyse tüm dünya ülkelerinde temel eğitimin ücretsiz olarak sunulması çocuk işçiliğine karşı mücadele eden yoksullar sayesindedir. Ancak; sürekli kamçılanan yüksek kâr isteği çocuklara kendi bedenlerinden ağır elbiseler giydirmektedir. Çocuklara ırklarına, renklerine, dillerine ya da dine göre muamele edilmekte; işçilik gömleğini taşımaları beklenmektedir. Çocuklar arasında yapılan tüm ayrımlar hem sanayi hem de devlet zihniyeti tarafından üretilmektedir. Bu yüzden çocukların ordu ve polis eliyle katledilmesi, erkek egemenliğinin yansıması olarak istismar edilmesi ve ucuz emek gücü olarak değerlendirilip işçileştirilmesi içinde bulunduğumuz düzenin beklenen sonuçlarıdır. Ancak o düzeni değiştirecek güç 150 yıl önce olduğu gibi yoksulların elindedir şeklinde konuştu.
Dünyada yaşayan çocukların %13.6sı işçi olduğunu söyleyen Demiraydin, Tüm dünyada gerek uluslararası anlaşmalar gerekse kamusal eğitim hizmetinin yaygınlaşması ile bu oran azalma eğilimindeyken Türkiyede son yıllarda yükselişe geçmiştir. DİSK-ARın yayımladığı rapora göre toplamda çalışan çocukların tüm çocuklara oranı 1999 yılında %41 iken 2012 yılında %56ya çıkmıştır. Yani Türkiyede çocukların yarısından fazlası; ev içlerinde hasta, çocuk, yaşlı bakımı, temizlik ve yemek gibi işlerde, ev dışında ücretsiz aile işçisi olarak tarımda, düşük ücretli olarak sanayide çalıştırılmaktadır. Çocuk işçiliği ailelerin ya da çocuklarının özgür iradeleriyle yapabilecekleri bir tercih olmadığı için bu konunun tüm ekonomik, sosyal ve politik tarafları incelenmelidir ifadelerini kullandı.
EĞİTİM-SEN Muş Şube Başkanı Demiraydin, çocuklarla ilgili şunları önerdi: Burada sıralanan birkaç talep meselenin önemini gözler önüne serecektir : Her altı aileden biri yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır. Geçinmek için çocukların çalışmasına bağımlılığı ortadan kaldırmak için asgari ücret yoksulluk sınırının üzerine çıkarılmalıdır. Okul öncesi eğitimin zorunlu olmaması sonucunda binlerce çocuk ev içlerinde çalışmak zorunda kalmaktadır. Okul öncesi eğitim zorunlu, ücretsiz, nitelikli ve anadilinde olmalıdır. 4+4+4 modeli ile binlerce çocuk kademeler arası geçişlerde okulların dışında kalmakta, çocuk işçiliği devlet eliyle desteklenmektedir. Bir an önce 4+4+4 eğitim modeli kaldırılmalı, ücretsiz, ulaşılabilir, nitelikli ve kesintisiz eğitim sistemi hayata geçirilmelidir. Anadilinde eğitimin olmaması sonucunda özellikle Türkçeden farklı anadili olan çocuklar eğitimde başarısızlığa mahkûm edilmekte; ayrımcılığa uğramaktadır. Söz konusu ayrımcılığı ekonomik, sosyal ve politik alanlarda da yaşayan halkların çocukları işçileşmektedir. Anadilinde kamusal hizmet verilmeli, adil bir ekonomik düzen kurulmalıdır. Çocuk işçiliği anayasada yasak olmasına rağmen Çalışma Bakanlığı ve ilgili bakanlıklar denetim yapmamakta kayıt dışı sektörlerde çalışan çocuk sayısı artmaktadır. Çocuk işçiliğine karşı mücadele için etkin şekilde denetimler yapılmalıdır. Erkek egemen toplumda kadınların emeği değersizleşmektedir. Kadınların esnek, güvencesiz ve düşük ücretli istihdam edilmesi için yasal düzenlemeler hayata geçirilmekte bu da ev içinde çocuk emeği kullanımını arttırmaktadır. Hazırlanan Kadın İstihdam Paketi bir an önce kaldırılmalıdır. Mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocuklar özellikle bölgede sömürüye açık hale gelmekte, eğitimleri aksamaktadır. Bu konuda gerekli adımlar atılmalı mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan aileler ile ilgili düzenlemeler çocuk ve insan haklarını gözeterek yapılmalıdır.
Muş Manşet Gazetesi